منتظر لحظه ای هستم که دستانت را بگیرم در چشمانت خیره شوم

دوستت دارم را بر لبانم جاری کنم

منتظر لحظه ای هستم که در کنارت بنشینم سر رو شانه هایت بگذارم....

از عشق تو..... از داشتن تو...اشک شوق ریزم

منتظر لحظه ی مقدس که تو را در آغوش بگیرم بوسه ای از سر عشق به تو تقدیم کنم

وبا تمام وجود قلبم وعشقم را به تو هدیه کنم اری من تورا دوست دارم

یادم باشه به سلام ها دل نبندم و از خداحافظی ها غمگین نشم ، یادم باشه باید عادت کنم به تکرار یکنواخت روزگار ،

یادم باشه اگه با دروغ و خیانت و دورنگی فریبم دادن ، صادق و روراست بمونم ،

یادم باشه اگه قلبمو شکستن ، اگه طرد شدم و اگه غرورم رو له کردن ، اگه تحقیر شدم ،  به جای نفرین ، دعاشون کنم . چون همیشه میگن خدا را جا به دلهای شکسته ست ،

یادم باشه روی چهره ی غمگینم یه نقاب شاد با لبخند بذارم تا کسی نفهمه پشت این چهره چی میگذره ،

یادم باشه به هیچ کس و هیچ چیز اعتماد نکنم و هیچ حرف قشنگی رو باور نداشته باشم ،

یادم باشه دوست داشتن تاریخ مصرف داره و تا وقتی دوستت دارن و بهت علاقه نشون میدن که چهره جدیدی پیدا نشده باشه ،

یادم باشه فریادمو توی گلو خفه کنم و اشکهامو توی خلوت تنهائیم ببارم ،

یادم باشه خودمو پیش هیچکس زود ورق نزنم ، سفره دلم رو پیش هیچکس باز نکنم و حرفها و درد دلهامو پیش خودم نگه دارم ،

یادم باشه تنهائی و خلوت رو به عشق های دروغین ترجیح بدم ،

و حالا باید یه چیز جدید یاد بگیرم ،

باید یاد بگیرم سکوت کنم . آره . دیگه در مقابل همه ی تهمت ها ، همه ی دروغ ها ، همه ی فریب ها ، همه ی ریاها و دورنگی هائی که می بینم و می شنوم و حس می کنم فقط و فقط سکوت میکنم ،

سکوت ...

تو چه دانی که پس هر نگه ساده ی من

  اگر روزی كسی از من بپرسد

كه دیگر قصدت از این زندگی چیست؟

بدو گویم كه چون می ترسم از مرگ

مرا راهی به غیر از زندگی نیست!

من آن دم چشم بر دنیا گشودم

كه بار زندگی بر دوش من بود

چو بی دلخواه خویشم آفریدند

مرا كی چاره ای جز زیستن بود

من اینجا میهمانی ناشناسم

كه با ناآشنایانم سخن نیست

به هر كس روی كردم دیدم آوخ!

مرا از او خبر، او را ز من نیست

حدیثم را كسی نشنید، نشنید

درونم را كسی نشناخت، نشناخت

بر این چنگی كه نام زندگی داشت

سرودم را كسی ننواخت، ننواخت

برونم كی خبر داد از درونم

كه آن خاموش و این آتشفشان بود

نقابی داشتم بر چهره، آرام

كه در پشتش چه طوفان ها نهان بود

همه گفتند عیب از دیده توست

جهان را بد چه میبینی كه زیباست

ندانم راست است این گفته یا نه

ولی دانم كه عیب از هستی ماست

چه سود از تابش این ماه و خورشید

كه چشمان مرا تابندگی نیست

جهان را گر نشاط زندگی هست

مرا دیگر...

                                           نشاط زندگی نیست...

چقدر خنده داره 

 اما وقتی که با همون مقدار پول به خرید

چقدر خنده داره 

که یک ساعت عبادت در مسجد طولانی به نظر میاد

 اما یک ساعت فیلم دیدن به سرعت می‌گذره! 

 چقدر خنده داره  که وقتی می‌خوایم عبادت و دعا کنیم

 هر چی فکر می‌کنیم چیزی به فکرمون نمیاد تا بگیم اما

   وقتی که می‌خوایم با دوستمون حرف بزنیم هیچ مشکلی نداریم!

 چقدر خنده داره

که وقتی مسابقه ورزشی تیم محبوبمون به وقت اضافی می‌کشه لذت می‌بریم

و از هیجان تو پوست خودمون نمی‌گنجیم

 اما وقتی مراسم دعا و نیایش طولانی‌تر از حدش می‌شه

 شکایت می‌کنیم و آزرده خاطر می‌شیم! 

  چقدر خنده داره 

که خوندن یک صفحه و یا بخشی از قرآن سخته

 اما خوندن صد سطر از پرفروشترین کتاب رمان دنیا آسونه! 

چقدر خنده داره

که سعی می‌کنیم ردیف جلو صندلی‌های یک کنسرت یا مسابقه رو رزرو کنیم

 اما به آخرین صف نماز جماعت یک مسجد تمایل داریم! 

  چقدر خنده داره 

که برای عبادت و کارهای مذهبی هیچ وقت زمان کافی

در برنامه روزمره خود پیدا نمی‌کنیم اما بقیه برنامه‌ها رو سعی می‌کنیم

 تا آخرین لحظه هم که شده انجام بدیم!

چقدر خنده داره 

که شایعات روزنامه ها رو به راحتی باور می‌کنیم

اما سخنان قران رو به سختی باور می‌کنیم!

چقدر خنده داره 

که همه مردم می‌خوان بدون اینکه به چیزی اعتقاد پیدا کنند

 و یا کاری در راه خدا انجام بدند به بهشت برن!

چقدر خنده داره 

که وقتی جوکی رو از طریق پیام کوتاه و یا ایمیل به دیگران ارسال می‌کنیم

 به سرعت آتشی که در جنگلی انداخته بشه همه جا رو فرا می‌گیره

 اما وقتی سخن و پیام الهی رو می‌شنویم دو برابر

   در مورد گفتن یا نگفتن اون فکر می‌کنیم!

خنده داره

اینطور نیست؟

دارید می‌خندید؟

دارید فکر می‌کنید؟

این حرفا رو به گوش بقیه هم برسونید

 و از خداوند سپاسگزار باشید که او خدای دوست داشتنی ست.

آیا این خنده دار نیست که وقتی می‌خواهید این حرفا را به بقیه بزنید

خیلی‌ها را از لیست خود پاک می‌کنید؟

به خاطر اینکه مطمئنید که اونا به هیچ چیز اعتقاد ندارند.

  این اشتباه بزرگیه اگه فکر کنید دیگران اعتقادشون از ما ضعیف تره

فال حافظ زدم آن رند غزل خوان میگفت:

زندگی بی تو محال است تو باید باشی!

امروز اخرین روز از اولین فصل عاشقانه زندگیمونه

امسال چه زیباست شب یلدای من  طولانی ترین شبی که به تو فکر مکینم و از یادآوری نگاه پر مهرت  شب سیاهم لبریز از نور عشق میشود

  معبودم یلدا مبارک

آرش  عزیزم

تا دیروز نبودی ولی حس بودنت به من شوق زیستن بخشیده

به دنیا آمدی و دنیای من شدی و بهترین صدا تپش قلب توست و بودنت تنها دلیل بودنم

به جای شمع غمهایت را به آتش میکشم و هدیه ام قلبی است کوچک

با وجود پرمهر و نگاه گرمت دنیایی از پاکی، صداقت و صمیمیت را برایم به ارمغان آوردی

برای توصیف مهربانی‌ات واژه‌ها یاری نمی‌دهند..

دستانم تشنه دستان تو

شانه هایم تکیه گاه خستگیهایت

به پاکی چشمانت قسم تا ابد با تو میمانم

بی آنکه دغدغه فردا را داشته باشم

چون میدانم فردا بیش از امروز دوستت خواهم داشت

و وفادار خواهم ماند

وجود تو تنها هدیه گرانبهایی بود که خداوند من را لایق آن دانست

و هدیه من به تو نازنین قلب عاشقی است که فقط برای تو میتپد

عاشقانه و صادقانه دوستت دارم و سالروز تولدت را تبریک میگوییم

من می روم اما به او بگویید دوستش دارم

به او که تنش بوی گلهای سرخ را میدهد

به او که با جادوی کلامش زیباترین لغات را شناختم

به او که لحن صدایش دلپذیرترین آهنگ است

به او که نگاهش به گرمییه آفتاب و لبانش به سرخیه شقایق ودلش به زلالییه باران است

به او که برای من مینویسد

مینویسد از باران

از شبنم

از گرمای عشق

من می روم اما به او بگویید دوستش دارم

به او که قلبش به وسعت دریاییست که قایق کوچک دل من درآن غرق شده

به او که مرا از این زمین خاکی به سرزمین نور و شعرو ترانه برد

و چشمهایم را به دنیایی پر از زیبایی باز کرد

من می روم اما به او بگویید دوستش دارم

به او که صدای پایش را میشنوم

به او که لحن کلامش را میشناسم

به او که عمق نگاهش را میفهمم

به او که

من می روم اما به او بگویید دوستش دارم

به او که گل همیشه بهارمن است

به او که قشنگترین بهانه برای بودن من است

وبه او که عشق جاودانه من است

مهربانم ، ای خوب

یاد قلبت باشد؛ یک نفر هست که چشمش ،
به رهت دوخته بر در مانده
و شب و روز دعایش اینست ؛
زیر این سقف بلند، هر کجایی هستی، به سلامت باشی
و دلت همواره ، محو شادی و تبسم باشد

مهربانم ، ای خوب ! یاد قلبت باشد ؛
یک نفر هست که دنیایش را ،
همه هستی و رؤیایش را ، به شکوفایی احساس تو، پیوند زده
و دلش می خواهد، لحظه ها را با تو، به خدا بسپارد …

مهربانم ، ای خوب
یک نفر هست که با تو
تک و تنها ، با تو
پر اندیشه و شعر است و شعور
پر احساس و خیال است و سرور

مهربانم ، ای یار، یاد قلبت باشد ؛
یک نفر هست که با تو، به خداوند جهان نزدیک است
و به یادت ، هر صبح ، گونه سبز اقاقی ها را
از ته قلب و دلش می بوسد
و دعا می کند این بار که تو
با دلی سبز و پر از آرامش ، راهی خانه خورشید شوی
و پر از عاطفه و عشق و امید
به شب معجزه و آبی فردا برسی

احساسی که به تو دارم یه حس فوق العادست

من عاشق کسی شدم که خیلی صاف و سادست

احساسی که به تو دارم به هیچ کسی نداشتم

من اسم این حال دلو عاشق شدن گذاشتم

این اولین باره دلم میگه آره  دوست  داره گرفتاره

بگو آره به بیچاره دوست داره با یه قلب تیکه پاره

احساسی که به تو  دارم یه حس عاشقانست

این حس دوست داشتن تو همیشه صادقانست

با تو

دل کندن اگر اسان بود...

                            فرهاد بجای بیستون دل میکند.

                         فقط برای تو

تا به کی   ساکت بمانم؟

                     من که پر از ارزویم.

من دیگه خسته شدم بس که چشمام بارونیه
پس دلم تا کی فضای غصه رو مهمونیه
من دیگه بسه برام تحمل این همه غم
بسه جنگ بی ثمر برای هر زیاد و کم

وقتی فایده ای نداره . غصه خوردن واسه چی
واسه عشقای تو خالی ساده مردن واسه چی
نمیخوام چوب حراجی رو به قلبم بزنم
نمیخوام گناه بی عشقی بیفته گردنم

نمیخوام دربه در پیچ و خم این جاده شم
واسه آتیش همه یه هیزم آماده شم
یا یه موجود کم و خالی پرافاده شم
وایسا دنیا ، وایسا دنیا من میخوام پیاده شم

همه حرف خوب میزنند اما کی خوبه این وسط
بد و خوبش به شما ما که رسیدیم ته خط
قربونت برم خدااا چقدر غریبی رو زمین
آره دنیا ما نخواستیم دل با خودت نبین

نمیخوام دربه در پیچ و خم این جاده شم
واسه آتیش همه یه هیزم آماده شم
یا یه موجود کم و خالی پرافاده شم
وایسا دنیا ، وایسا دنیا من میخوام پیاده شم

این همه چرخیدی و چرخوندی آخرش چی شد
اون بلیط شانس دائم بگو قسمت کى شد
همه درویش همه عارف جای عاشق پس کجاست
این همه طلسم و ورد جای خوش دعا کجاست

            دل تنگتم...

مهربانم ، ای یار، یاد قلبت باشد ؛

به او بگویید دوستش دارم به او که قلبش به وسعت

دریاییست که قایق کوچک دل من در آن غرق شده . به

او که مرا از این زمین خاکی به سرزمین نور و شعر و

ترانه برد . و چشمهایم را به دنیایی پر از زیبایی باز کرد

ای زندگی من.
ای گل بهار من
آن زمان که غم زندگی من را از متلاشی میکند به تو می اندیشم
.به عظمت دریاها قسم
به آبی آسمانها قسم که دوستت دارم.
ای زندگی من
گل من بگزار در آسمان عشق تو برواز کنم
بگزار هوای عشق تو را در تمام وجودم حس کنم
زندگی زیباست اما با تو در کنار تو به فکر تو
زندگی من امکان بذیر است
نگزار عشقم این چنین خاموش شود که حتی یادگاری از آن باقی نماند.
میدانم که خسته ای از تمام دردهایی که ذره ذره روحت را آب کرد
ولی این را بدان که من همیشه در همه حال در کنارت با یادت و عاشقت هستم.

عشق اولم...

تو لایق زیبا ترین عشقی

با خاطراتت چه کنم؟؟

غصه نخور طبیعیه تو حق داری منو نخوای

انقدر بد بودم دیگه روم نمیشه ازت بخوام منو بخوای

غصه نخور طبیعیه که راهتو جدا کنی با بدیام تا نکنی

دیگه به پام نشینی و امروز و فردا نکنی

نامه هامم پاره کنی طبیعیه

قلبمو آواره کنی طبیعیه

طبیعیه که میخوامت به این نشون

نمیتونم بگم بمون اما بمون

 پای پنجره نشستم..

 کوچه خاکستریه باز..

                                       زیر بارون

 من چه دلتنگتم امروز

 انگار از همون روزاست

 حالو هوام رنگ توئه

 کوچه دلتنگ توئه

  دلم گرفته   دوباره هوای تورو داره

 چشمای خیسم  واسهء دیدنت بی قراره

 این راه دورم  خبر از دل من که نداره

 آروم ندارم یه نشونه میخوام واسه قلبم

 جز این نشونم واسه چیزی دخیل نمی بندم

 این دل تنها دوباره هوای تورو داره